Gözünden sakınarak büyütüyor,
Dişinden tırnağından arttırarak her anında yanında oluyor,
Kendinden vermenin ilk tahsilatçısı olarak onları büyütüyor,
Gözünün içine bakarak gözbebeğin yapıyor,
Lakin gel gör ki modern çağın sanal aleminde,
Hangi dijital tuzağın kapanı arasına sıkışmış olabileceğine değil çare olmak,
Evladını yitirdiğinin farkına dahi varmıyorsun.
Anne, baba veya ebeveyn olmanın geçtim sorumluluğunu, çocuğuna söz geçirebilecek kişiliği sergileyebilecek karakteri üstünde taşıyamıyorsun.
Bir evladın yetişmesinde;
Dede, Babaanne, Anneanne gibi üst kuşağın,
Baba ve Anne gibi bu sorumluluğu alan ebeveyn davranışının,
Onlarlaberaber;Öğretmen, Okul ve Çevrenin,
Artı devamında arkadaş grubunun, örnek aldığı ve rol model olarak seçtiği birçok değerin,
Tarumar olduğu bir zaman diliminin,
Dilim dilim doğranmış şahsiyetleri olarak ne yapacağımızı bile bilemiyoruz.
Kendimiz dışında herkesin suçlu olduğu,
Kendimiz dışında herkesin menfaat peşinde koştuğu,
Kendimiz dışında herkesin çaba göstermesi gerektiği bir dönemin zavallı izleyicileriyiz.
Elimizdeki evladı, elinde silahla şefkat kelimesinin önünden geçmemiş haliyle
Ya bir vicdansız katile dönüştürüyor,
Ya da her yerde ve şekilde ortaya çıkması muhtemel,
Yine oyun bazlı eli silahlı bir caninin kanlı canlı tatmin aracı olacak,
Bedeni nişangahı yapıyoruz.
Toplum olarak ahlaki ilke ve değerlerin bir bütün halinde uygulanabilmesi savunmasını yaparken,
Riyakarlığımızı frenleyecek en küçük bir çabayı dahi yine mış gibi yapıp mış gibi yaşayarak esirgiyoruz…
Sosyal medyada bir resimcik de olsa tıklanma hevesimizi görünür bir körlüğe çevirdiğimizin farkında olmaksızın,
Yeni nesillerimizi, küresel sermayenin sınır tanımayan değirmeninde öğütüyoruz.
Evladımıza olan ilgimizi bir resimciğin dışına taşıyacak tavrı sergilemekten aciz,
Onların neyi tıklayıp, neleri tırmalayacaklarını düşünme imkanını bile değerlendiremiyoruz.
O kadar işimiz var ki,
Şu telefon denen sosyal cinnetin başından,
Başımızı kaldıramıyoruz.
Başımızı kaldırdığımızda ise
Zaten anca telefonumuzu şarja takıyoruz.
Telefon şarjda,
Prizin başında,
Tüh neler oluyor memlekette diye,
Başımızı kaşıyoruz…
Yorumlar
Kalan Karakter: