İlim dünyası bir çınarını daha kaybetti… Erciyes Üniversitesi İlahiyat Fakültesi’nin kıymetli öğretim üyesi Ahmet Coşkun hocamızın vefat haberi, sadece bir üniversite camiasını değil, gönlünde ilim taşıyan herkesi derinden sarstı.
Bazı insanlar vardır; yaşadıkları şehirle, görev yaptıkları kurumla anılırlar. Bazıları ise bir şehri ve bir kurumu anlamlandırır. Ahmet Coşkun hocamız ikinci gruptandı.
O, sadece ders anlatan bir akademisyen değildi. O, kürsüde ilmi, hayatta ahlakı, talebeye ise istikameti öğreten bir muallimdi. İlahiyat, kuru bir bilgi alanı değildir; kalple aklın, hikmetle hayatın birleştiği yerdir. İşte hocamız bu dengeyi kurabilmiş nadir isimlerdendi. Onun dersinde sadece not tutulmazdı; gönüllere cümle düşerdi. Sadece kaynak gösterilmezdi; irfan işaret edilirdi. Çünkü o, ilmi bir kariyer basamağı değil, bir emanet olarak görürdü. Bir üniversiteyi üniversite yapan binalar değil, hocalardır. Sınıflar değil, şahsiyetlerdir. Talebeler yıllar sonra diplomanın hangi tarihte alındığını unutabilir; ama bir hocanın bakışındaki merhameti, cümlesindeki hikmeti, nasihatindeki samimiyeti unutmaz.
Ahmet Coşkun hocamız, işte o unutulmayacak izleri bırakanlardandı. Vefat, faniliğin en kesin hakikatidir. Ancak bazı ölümler vardır ki, geride bıraktıklarıyla yaşamaya devam eder. Bir hocanın gerçek mirası makamı değil; yetiştirdiği talebelerdir. Yazdığı makaleler değil; dokunduğu yüreklerdir. Eğer bir insanın ardından “iyi bir insandı” cümlesi içtenlikle kuruluyorsa, o kişi dünyadaki imtihanını hakkıyla vermiş demektir.
Bugün geriye dönüp baktığımızda görüyoruz ki; hocamız bir ömür boyunca ilme hizmet etti. Bilginin vakarını, akademinin ciddiyetini, mümin olmanın edebini temsil etti. Bu yönüyle sadece bir akademisyen değil, bir örnekti. Şimdi bizlere düşen nedir? Onu rahmetle anmak… Adını hayırla yâd etmek… Ve en önemlisi, onun temsil ettiği ilim ahlakını yaşatmak. Çünkü vefa, sadece bir isim zikretmek değildir. Vefa, o ismin temsil ettiği değerleri sürdürmektir.
Rabbim merhum hocamıza rahmet eylesin. Mekânı cennet, makamı âli olsun. Başta ailesi olmak üzere, talebelerine, mesai arkadaşlarına ve ilim camiasına sabır niyaz ediyorum. Bazı kandiller söner… Ama aydınlattıkları yol karanlıkta kalmaz. Ahmet Coşkun hocamızın ışığı da, yetiştirdiği gönüllerde yanmaya devam edecektir.
Yorumlar
Kalan Karakter: